( اى مردمى كه ايمان آورده‌ايد اگر براى خدا تقوى بورزيد ، خداوند براى شما عامل تفكيك حق از باطل را عنايت مىفرمايد . ) براستى اگر در درون يك انسان عامل مزبور به وجود نيايد ، آيا مىتوان ما بين آن درون و صندوق پر از مارهاى مهلك فرق گذاشت چه تاريك است درونى كه از نور روشنگر خالى باشد و براى صاحب آن درون هيچ چيزى به عنوان حق و باطل مطرح نباشد . * ( وَمَنْ لَمْ يَجْعَلِ الله لَه نُوراً فَما لَه مِنْ نُورٍ ) * ( 1 ) ( و هر كسى كه خداوند براى او نورى عنايت نفرمايد ، نورى ندارد . ) مضمون اين آيهء شريفه در مواردى از قرآن مجيد آمده است . اين قاعده يعنى تقوى كه اخلاص ركن اساسى آنست ، موجب به وجود آمدن نور و عامل جدائى حق از باطل مىگردد ، از مهمترين دلائل آن مسأله است كه مىگويد : بذرهاى معرفت حق و باطل و استعداد تفكيك آن دو از يكديگر در درون آدميان كاشته شده است . 7 - حيلهء مكر پردازان راهى به جانهاى مردم با تقوى ندارد . * ( وَإِنْ تَصْبِرُوا وَتَتَّقُوا لا يَضُرُّكُمْ كَيْدُهُمْ شَيْئاً ) * ( 2 ) ( و اگر شما صبر كنيد و تقوى بورزيد ، حيلهء آنان ضررى به شما نمىزند . ) همان گونه كه گفتيم تقواى راستين نورانيتى را در درون انسان ايجاد مىكند كه حق و باطل را تشخيص مىدهد و انسان با تقوى نوعى هشيارى و فراستى پيدا مىكند

--> ( 1 ) . النور آيه 40 . ( 2 ) . آل عمران آيه 120 .